Alev Yaymayan Boru Bağlantı Parçaları
Halojen terimi, periyodik tablonun 7A grubunda yer alan flor (F), klor (Cl), brom (Br), iyot (I) ve astar (At) elementlerini ifade eder. Bu elementler, genellikle çeşitli plastik hammadde bileşiklerinde yanmayı geciktirici (flame retardant) özellikleri nedeniyle kullanılır. Ancak halojenler, yangın sırasında zehirli ve korozif gazlar salabilir, bu da güvenlik ve çevre açısından istenmeyen sonuçlara yol açabilir.
Halojen İçeren Hammaddeler
- PVC (Polivinil Klorür): Klor içerir ve yaygın kullanılan plastiklerden biridir. Özellikle inşaat ve elektrik kablolarında sıkça kullanılır.
- PVDF (Poliviniliden Florür): Flor içerir ve genellikle yüksek sıcaklık ve kimyasal dayanıklılık gerektiren uygulamalarda tercih edilir.
- CPE (Klorlanmış Polietilen): Klor içerir ve genellikle yangına dayanıklı malzemeler ve kaplamalar için kullanılır.
- Neopren (Polikloropren): Klor içeren bu plastik genellikle kablo kılıflarında ve contalarda kullanılır.
Halojen İçermeyen Plastik Hammaddeler
- PE (Polietilen): Halojen içermez. Kabloların dış kılıfında ve borularda yaygın olarak kullanılır.
- PP (Polipropilen): Halojen içermez ve genellikle borularda, kaplarda ve ambalaj malzemelerinde kullanılır.
- PET (Polietilen Tereftalat): Halojen içermez ve şişeler, tekstil lifleri ve ambalajlar için yaygın olarak kullanılır.
- PA (Poliamid – Naylon): Halojen içermez ve otomotiv, tekstil ve endüstriyel uygulamalarda kullanılır.
- PTFE (Politetrafloroetilen): Flor içerir ancak özel bir duruma sahiptir. Halojenli olmasına rağmen yanıcı değildir ve zehirli gaz salınımı yapmaz.
- PBT (Polibütilen Tereftalat): Halojen içermez ve elektronik, otomotiv parçaları gibi yüksek performans gerektiren uygulamalarda kullanılır.
Halojen içermeyen plastikler, yangın sırasında daha az kostik ve çevre dostu gazlar salgıladığı için çevresel ve güvenlik açısından tercih edilirler.
EN 60754-2 standardı, “Kablolarda Kullanılan Yanma Sırasında Açığa Çıkan Gazların Tesi – Bölüm 2: Asistlik Tayini ve İletkenlik (pH) Ölçümü ile)” başlığını taşır. Bu standart, temel olarak kablolara yönelik olsa da, zaman zaman borular gibi diğer plastik ürünler için de uygulanabilir. Bunun sebebi, testin 1 gramlık numune üzerinden yapılabilmesi ve plastik bazlı ürünlerin genel yapısının benzer özellikler taşımasıdır.
Test sürecinde genellikle şu aşamalardan oluşur:
- *Numune Hazırlığı: Kablo veya borudan bir numune alınır.
- *Yanma: Numune, kontrollü bir yanma odasında yakılır.
- *Gaz Toplama: Yanma sırasında açığa çıkan gazlar toplanarak analiz edilir.
- *Analiz: Toplanan gazlar halojen içeriği ve asidik bileşenler açısından değerlendirilir.
Bu yöntem, özellikle halojen içermeyen ve asidik gazların salınımı yapmayan malzemelerin kullanıldığı durumlarda, güvenlik ve çevre koruma açısından kritik bir öneme sahiptir. Kablo ve benzeri plastik ürünlerin üretiminde, yangın güvenliği ve çevresel etkilerin minimize edilmesi çin bu standart yaygın olarak kullanılır.
